भीती

भीती एक असा शब्द जो जितका नकोसा वाटतो, तितकाच जास्त वापरला जातो.....त्याची रुपे वेगवेगळी असतात...कधी संशय, कधी कालजी, तर कधी प्रत्यक्षात भीती......माझ्या मते आपल्या मनाने स्वतःचा एक कोपरा हा कायम स्वरूपी या "भीती" ला देवून टाकला आहे...आणि या कोपर्यात इतर विचाराना जायची पण "भीती" वाटत असावी...कारण मनात येणारा विचार हा भीती ला गृहीत धरुनच येतो....आणि हे विचार जर एखाद्या निर्णया साथी केले जाट असतील तर नक्कीच भीती तेथे असते....भीती चे प्रमाण हे त्या व्यक्ति वर आणि त्या प्रसंगावर पण अवलंबून असते म्हणा!!!!!!बर्याचदा अनेकाना वाटणारी भीती...आणि तिचे उगमस्थान हे एकच असते....पण आपल्या मनात असणार्या भीती चे प्रकार वेग-वेगले असतात...( काही समजले नाही ना???? त्यासाठी एक उदाहरण देतो...बघू जमते आहे का ते.....)उदाहरण तसे फार पूर्वीचे आहे...पण आहे मात्र चिरकाल....
महाभारतात एक अशी व्यक्ति होती जिची अनेकाना अनेक गोष्टीं साठी भीती वाटत असायची...... ती व्यक्ति म्हणजे कर्ण!!!!!कर्णाची जर कोणाला भीती वाटत नसेल तर फ़क्त कृष्णाला....कारण कृष्ण हा कर्णाला (त्याच्या विचाराना ओलखुन होता...) गुरु द्रोनाना भीती होती की कर्ण त्यांच्या आवडत्या शिष्याला (अर्जुन) हरवेल....अर्जुनाला भीती होती ती आपण कर्ण समोर कमी पडू ह्याची....कुंती ला भीती होती ती सत्य बाहेर येइल ह्याची..आणि अजुन एक भीती होती ती कालजी......
शोण ( कर्ण च लहान भाऊ) त्याला भीती होती की आपल्या दादा ला काही होइल....भीष्म ला भीती होती की एक पांडव च बाकीच्या पांडव ना मारेल.....बाकि पांडव ना भीती होती ती कर्ण च्या शक्ति ची.....आणि दुर्योधन ला भीती होती ती कर्ण आपले वचन मोडेन ह्याची.....पाहिलेत एकच व्यक्ति पण लोकाना त्याची भीती किती आणि किती वेगळ्या स्वरूपात... भीती हा शब्द असा आहे की आपण त्याचे चांगले आणि वाईट अशी तुलना करुच शकत नाही...पण मी शोधतो आहे ती भीती ची चांगली बाजू...तुम्ही ही शोधा आणि सांगा तुम्हाला सापडली तर......